Jongerenreis 2025

Hieronder enkele teksten van enkele begeleiders en jongeren die mee zijn geweest op deze bijzondere reis in 2025. Vooraf is het goed om te weten dat de reisgenoten (18 personen) vooraf aan crowdfunding hadden gedaan. De groep wilde ook zelf iets bijdrage aan het succes van de reis. Binnen 4 maanden was er een bedrag van ruim € 18.000,00 bijeengebracht. Dat was geweldig!

Elena Kampschöer – Schoenfeld (begeleider)

De foto’s geven maar een klein beeld van alle indrukken die we opgedaan heb tijdens de jongerenreis naar Tanzania via Fotas/Mov en onder de bezielende leiding van André Hoogveld en de 3 priesters ter plaatse; Jovin, Jeremiah en Hermann. Ondanks meerdere informatieavonden ga je met een groep van 18 personen op stap waarvan je het merendeel niet of nauwelijks kent. Vanuit deze situatie maak je een reis van duizenden kilometers naar een land met een totaal andere cultuur, levenswijze, taal, voeding en ga zo nog maar even door. Best spannend! Je ziet en ruikt armoede, maar ook blijdschap en dankbaarheid, trots en zelfstandigheid, liefde en zelfredzaamheid. We bezochten de projecten die de afgelopen jaren door Fotas/Mov opgestart zijn en het is mooi om te zien dat er dus wel degelijk verschil wordt gemaakt. Als westerling kijk je met totaal andere ogen naar de ontwikkelingen in Afrika. Maar wij hebben gezien en ondervonden dat het sponsoren van projecten en personen wel degelijk veranderingen kan brengen. Het begint bij 1 persoon en verspreidt zich naar familie, vrienden, buurtgenoten en nog verder dan dat. Naast de intense en soms emotionele momenten hebben we ook veel plezier gehad met elkaar en met de mensen die we in Tanzania hebben leren kennen. Het was een bijzondere, intensieve reis waar ik met heel veel plezier aan terugdenk.

Joyce Elferink

Mijn motivatie om mee te gaan was om het echte Afrika te zien. Niet het toeristische plaatje van het internet. Ik wilde graag leren hoe de mensen daar leven. Wat mij enorm verbaasde, is hoe blij en tevreden veel van hen zijn met wat ze hebben. Ook hun gastvrijheid was bijzonder en oprecht. Of we nu een school bezochten of ergens gingen lunchen. Altijd werden we met open armen ontvangen. Daar kunnen wij zeker van leren! Wat me het meest is bijgebleven van deze reis, is hoe iets kleins enorm veel kan betekenen. We gaven op een dag een voetbal aan een schooltje en binnen een seconde dook de hele school erop. Voor ons is zoiets heel gewoon, maar voor hen was het een groot feestje. Ook onderweg gebeurde er van alles. Tijdens de lange ritten zwaaiden we vaak naar mensen en kinderen langs de weg. Soms kregen we lachende gezichten terug, soms vooral verbaasde blikken, omdat vele in die gebieden nog nooit een witte persoon hadden gezien. Vooral kinderen keken ons met grote ogen aan, maar meestal veranderde dat al snel in een grote glimlach en enthousiast zwaaien. Elke keer was ik daar onder de indruk over. Het waren die kleine momenten die deze reis speciaal maakte. Het was enorm bijzonder om iets mogen betekenen en tegelijk zoveel mooie herinneringen terug te krijgen. Het is een ervaring die ik mijn hele leven zal meenemen met een glimlach!

Floor van Lent

Deze reis naar Tanzania was voor mij één van de meest bijzondere ervaringen uit mijn leven. We zijn drieënhalve week weggeweest en hebben verschillende plekken bezocht, elk met hun eigen indrukken en verhalen. Wat me het meest raakte, waren de bezoeken aan scholen – vooral de scholen voor kinderen met een beperking. Ook het verhaal van de albino gezinnen heeft me diep geraakt. Het was heftig om te horen wat zij allemaal meemaken en hoe kwetsbaar hun situatie is. Het voelde bij beide alsof onze steun daar écht nodig was, en ik ben dankbaar dat we daar iets aan konden bijdragen. Tanzania is een prachtig land, met een cultuur die mij ontzettend heeft geïnspireerd. Het was in het begin echt een cultuurshock, maar al snel voelde ik me er thuis. Ik heb geleerd om dankbaar te zijn voor de kleine dingen, en opnieuw ontdekt wat écht belangrijk is in het leven. Tijdens de reis werden we begeleid door drie lieve priesters die ons overal mee hielpen en ons met open armen hebben ontvangen. Hun zorg en warmte zal ik nooit vergeten. Net als de groep waarmee ik deze reis mocht maken – een leuke groep mensen die ik heb mogen leren kennen, waar ik met dankbaarheid op terugkijk. Wat me enorm is bijgebleven, is hoe gelukkig en blij de kinderen daar zijn, vaak met zo weinig. Dat raakte me en maakte me zelf ook erg blij. De lachende kindjes die je de hele dag door ziet smelt je van, zo lief🥰 We hebben veel gelachen, gespeeld, gedanst en samen plezier gemaakt!  op de straat, op scholen, en op de plekken waar we langskwamen. Die momenten waren zo leuk en waardevol. Deze reis heeft een blijvende plek in mijn hart gekregen

Laura van Olst

Ook ik mocht mee op deze bijzondere reis. Ik zag het artikel van André in de krant en na de eerste bijeenkomst was ik al snel overgehaald door de aangrijpende foto’s, dit wilde ik wel met mijn eigen ogen zien! Na een gezellige (en lange) heenreis was het dan eindelijk zo ver, we waren in Tanzania. Tijdens ons eerste verblijf, in Kayanga, mochten we een kerkviering bijwonen. De viering was veel uitbundiger dan thuis. Er werd volop gezongen, gedanst, muziek gemaakt, gebeden en geprezen. Het was heel indrukwekkend om dit mee te mogen maken. Na de kerkviering liepen we de kerk uit en op het plein stonden allemaal kinderen en jongvolwassenen op ons te wachten. Dit was onze eerste interactie met de lokale bevolking. De kinderen, en wij stiekem ook, waren eerst een beetje afwachtend en het voelde onwennig, maar al gauw verdween de verlegenheid en begonnen we met elkaar te communiceren. Veel high fives werden uitgedeeld en er werden foto’s gemaakt. Dit bezoek was/vormde het begin van nog vele andere bijzondere bezoeken. We hebben diverse scholen, ziekenhuizen en albino gezinnen bezocht die door MOV/FOTAS worden ondersteund. Elk bezoek was een unieke ervaring en liet een diepe indruk op ons achter. Overal waar we kwamen, werden we hartelijk en met open armen ontvangen. Het gevoel dat hierbij kwam kijken is onbeschrijfelijk. De mooie glimlach van de Tanzaniaanse mensen zal ik nooit vergeten. Het was inspirerend om met eigen ogen te mogen zien wat voor positieve impact de steun van MOV/FOTAS heeft op het dagelijks leven van de mensen in Tanzania.

Remko Mathijssen (begeleider)

We hebben iets meer dan twee weken samen met drie priesters door een deel van Tanzania getrokken. Hierbij hebben we basisscholen, middelbare scholen en een ziekenhuis bezocht. Wat mij het meeste bijblijft is, naast de schoonheid van het land, de gastvrijheid en de vriendelijkheid van de mensen in Tanzania. Ook al hebben ze weinig toch willen ze dit graag delen. Ik heb genoten van het enthousiasme van de kinderen waar we mee in contact zijn gekomen. Tanzania is een prachtig en vruchtbaar land. Erg fijn dat we door onze fundraising meerdere projecten hebben kunnen steunen. Hierdoor hebben we wat bij kunnen dragen aan de ontwikkeling. Tevens was dit voor mij een mooie gelegenheid om de toiletgebouwen te zien die door MHB mogelijk zijn gemaakt.

Wolf Schoonhoven

Wat mij het meest bijgebleven is zijn de bezoekjes aan de scholen. Voordat we er daadwerkelijk waren had ik al wat aannames/ vooroordelen gevormd. Het zullen wel overvolle klassen zijn met slecht lerende kinderen die er toch niks van willen weten. Ons bezoek aan de eerste paar scholen bevestigde op het eerste oog een paar van die vooroordelen, overvolle klassen met weinig materiaal en matig betrokken docenten. Ik was hier dus ook niet verbaasd over, totdat we bij de rest van de scholen kwamen. Een warm onthaal waren we ondertussen wel gewend maar deze scholen waren anders. 
We mochten een paar lessen bijwonen. Sommige van ons hadden geschiedenis, de andere wiskunde, aardrijkskunde en wij hadden natuurkunde. De sommen op het bord kwamen erg bekend voor en de practica ook. Deze kinderen kregen gewoon les op vwo-niveau. De kinderen konden Engels, hadden ambities en dromen over een betere toekomst
. Op dat moment realiseerde ik mij dat de kinderen niet dom zijn of dat ze niet willen, ze hebben gewoon nooit de kans gekregen. De kinderen die wel naar school mochten zijn slim, misschien zelfs slimmer dan dat wij zijn. Ze willen naar school, ze willen leren. En dat missen we in Nederland, zelf ben ik hier ook schuldig aan. Je neemt de kans om naar school te gaan als gegeven, je staat er niet bij stil. Je juicht als er een les uur uitvalt. 
Na een paar gesprekken met de kinderen zelf was het wel duidelijk. Ze zijn slim, nieuwsgierig en willen er het beste van maken. 

MOV Fotas maakt deze dromen realiteit. We hebben een paar oud studenten gesproken die het traject hebben afgerond en zichzelf hebben ontwikkeld tot iemand die ze eindelijk altijd al zijn geweest alleen niet de mogelijkheid hadden. Maar het effect van MOV Fotas stopt niet alleen bij de student zelf. In de Afrikaanse cultuur is het zo gebruikelijk om terug te geven. Dus kiezen veel studenten om hun kennis, maar ook hun vernieuwde welvaart te delen met de nieuwe generatie. Zo zijn er oude studenten die een dagverblijf voor kinderen heeft opgericht om jonge kinderen van de straat te houden en hun te onderwijzen. Ook zijn er studenten die de rest van hun gezin wil laten studeren. Ik kan wel pagina’s vol schrijven over de potentie en capaciteiten van het Afrikaanse volk. 
Ik hoop dat ieder kind in Afrika, en eigenlijk de hele wereld de kans krijgt om zichzelf te ontwikkelen tot diegene die ze willen worden.

Jack Peperkamp (co-organisator samen met André Hoogveld)

De voorbereidingen voor de jongerenreis zijn in 2024 gestart en het resultaat was een fantastische reis in 2025. Een hele diverse en actieve groep jongeren en hun begeleiders hebben het samen tot een geweldige reis gemaakt. Ik vond het heel erg leuk, en ook wel spannend, om hier zijdelings bij betrokken te zijn en hopelijk zo een steentje bij te dragen aan deze gedenkwaardige reis. Ik hoop daarom dan ook dat dit mooie fotoboek een hele waardevolle herinnering is aan deze reis. Mijn hoop is dat deze reis blijft voortleven in de harten van de deelnemers en dat onze medemensen in het bezochte gebied in Tanzania hiervan nog lang de vruchten mogen en kunnen plukken.